Je wilt na jaren van strijd die je met en tegen jezelf voert beëindigen. Je wilt graag je leven gaan leven en stoppen met alleen maar in de overlevingsstand te staan.
Waar je nu inzit ken je van haver tot gort. Je kent de pijn, je kent de afwijzing, je kent het gevoel niet te voldoen. De angst om los te laten wat je nu kent, kan soms groter zijn, dan nieuwe onbekende wegen in te slaan.
Gun jij jezelf een andere benadering?
Hierover gaat het gedicht “Onder de diepere lagen”.
“Onder de diepere lagen”
Op de vlucht
Van dat wat was
En van dat wat is
Verscholen onder dikke lagen
Is je blik vertroebeld door de mist
Je beukt door het leven heen
Zo graag anders willen en ook weer niet
Patronen willen doorbreken en niet weten hoe
Wacht je verstijfd op het juiste moment
Gevangen in je ballast
Zet je jezelf vast
En sta jij in jouw leven aan de zijlijn
Moe van het strijden
Leg jij je wapens neer
En kom je onder de diepere lagen
Er ontstaat een opening naar je hart
Je kwetsbaarheid mag getoond
Van olifantenhuid naar kippenvel
In volledig contact met jezelf
Mag je delen, geven en ontvangen
En gewoonweg Zijn
