Ontzettend lange tenen
Je verstand, die van mij heet Annie, heeft weinig nodig om op haar tenen getrapt te worden. Ze zijn nogal lang namelijk. Als Annie iets in haar kop heeft, dan heeft ze het niet in haar kont. En ze vindt alles prima zolang anderen met haar meedoen, maaaaar als dit niet het geval is, dan kan Annie geïrriteerd reageren. En ze steekt dit niet onder stoelen of banken.
Dwingend van aard
Annie kan verbaal dwingend en overtuigend uit de hoek komen. Zij gaat net zo lang door, zodat de ander overstag gaat. Waar Annie ook heel bedreven in is, is de afdeling ‘toneel’. Ze schroomt niet om alles uit de kast te halen en zet haar “Ik ben heel zielig, als je mij niet mijn zin geeft en dit wil jij vast niet op je geweten hebben” masker op. Dit toneelstuk gaat gepaard met de ‘snik’ in haar stem en verdrietige blik in haar ogen. Heb je beeld??
Annie is net een blok beton
Omgaan met tegenslagen en als situaties anders verlopen, dan Annie in haar hoofd heeft, zijn ook niet haar sterkste kanten. Je kunt de programmering van Annie vergelijken met een blok beton. Annie is verre van flexibel en ze kan dit ook niet leren. Is dit dan wat het is? Nee hoor! Jij kunt Annie haar lange tenen leren opmerken. Als je merkt, dat je in een situatie heftig en eigenlijk over the top reageert, dan kun je ervan op aan dat Annie aan het woord is.
Oefen en creëer ruimte
Annie is rap van tong en dat zorgt ervoor, dat je misschien in het begin van je oefenproces, nog achter haar aan loopt. Dit hoort erbij. Je kunt altijd op een situatie terugkomen en waar jij het op zijn plaats vind, je excuus aanbieden. Hoe meer je oefent, des te sneller je Annie door krijgt en haar op een krukje kunt zetten. Zo creëer je ruimte. Op deze manier kun je naar een assertieve manier van reageren komen, die zowel naar jezelf als de ander respectvol is.
Behoefte aan een stukje steun?
Herken je jouw Annie in dit stuk en lijkt het je prettig om anders met je lange tenen om te gaan? Stuur me een berichtje en we bespreken wat de mogelijkheden zijn.
